“พี่เจบี
ยะ…อย่า อื้อออ” น้องครางเสียงเครือ
ในขณะที่ผมกำลังเค้นคลึงอี๋เอินน้อยของน้องหนักขึ้นเรื่อยๆ
“เป็นอะไรไหนบอกพี่ซิ”
ผมถามน้ำเสียงติดเจ้าเล่ห์ ทั้งที่รู้คำตอบดีอยู่แล้วแต่ก็อยากจะกลั่นแกล้งน้อง
“นะ…น้องรู้สึกแปลกๆ อ๊ะ”
“เขาเรียกว่าเสียวเด็กน้อย”
ผมอดหอมแก้มนวลหนักๆไม่ได้
น้องช่างน่ารักและไร้เดียงสาสำหรับผมเหลือเกิน
ผมยังไม่แน่ใจเลยว่าที่กำลังทำอยู่มันดีหรือเปล่า
รู้แค่ว่าอดใจไม่ไหวความรู้สึกต่างๆที่เคยกักเก็บมานานมันเริ่มแสดงปฏิกิริยาออกมา
บังคับให้ผมทำอะไรสักอย่าง ที่จะทำให้น้องเป็นของผม
ของผมแค่คนเดียว
“อ๊ะ
สะ เสียว น้อง เสียว อ๊ะ” อี๋เอินนอนบิดเร่าอยู่ใต้ร่างของผม
ใบหน้าหวานเชิดขึ้น ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่นสลับกับเปล่งเสียงครางอื้ออึงเป็นระยะ มือบางจิกผ้าปูที่นอนจนยับยู่ยี่
ผมรีบขยับมือให้เร็วขึ้นเพื่อที่น้องจะได้สบายตัว
“หยะ
หยุด น้องปวดฉี่ มะ ไม่ไหวแล้ว อื้อออ”
“มันไม่ใช่ฉี่เอิน
ปล่อยมันออกมาเลย”
“มะ
ไม่เอานะ” น้องส่ายหน้าปฏิเสธ
ดื้อจนผมหมั่นไส้ใช้มือขยี้ที่ปลายแก่นกายหนักๆ จนน้องผวาหยัดกายขึ้นมาเอาแขนคล้องคอผมเอาไว้
“อ๊ะ
อ๊า ~”
“ดื้อจริงๆเลยเรา
พี่เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะ” ผมใช้ปลายจมูกคลอเคลียอยู่ที่ซอกคอหอมกรุ่นของน้อง
สูดดมและพรมจูบจนหนำใจ จนความรู้สึกอื่นมันตีตื้นขึ้นมาว่า
อยากทำมากกว่านี้
แต่ผมทำไม่ได้เพราะน้องยังเด็ก
เด็กเกินไป…
“อ๊ะ
อ๊ะ อ๊า ~ ~” ร่างทั้งร่างของน้องเกร็งสะท้าน ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นอออกมาเต็มฝ่ามือของผม
ผมยังกดหน้าลงที่ซอกคอของน้องไว้อยู่อย่างนั้น
พยายามรวบรวมสติเอาไว้ไม่ให้หน้ามืดปลุกปล้ำคนตัวเล็กเข้า
ภาพให้หัวตอนนี้ของผมคือ
ร่างทั้งร่างของน้องเปลือยเปล่า
น้องนอนครวญครางอยู่ใต้ร่างของผมอย่างสุขสม
เราปลดปล่อยอารมณ์ความต้องการไปพร้อมๆกัน
ตัดภาพกลับมาตามความเป็นจริงคือ
น้องยังเด็ก และเราเป็นพี่น้องกัน ผมพยายามคิดแบบนั้นซ้ำๆ ย้ำเอาไว้ไม่ให้น้องต้องแปดเปื้อนไปก่อนเวลาอันควร
“คือ...พี่จ๋าน้องหนัก”
“…พี่ลุกไม่ไหวเอิน ขออยู่แบบนี้สักพักได้ไหม” ยังลุกไม่ได้ครับ
เพราะตอนนี้มี ‘บางสิ่งบางอย่าง’ ของผมลุกอยู่
และผมไม่อยากให้น้องเห็นมัน
“พี่เป็นอะไรไป
ให้น้องช่วยไหม” น้องถามอย่างไม่รู้เรื่องไม่รู้ราว
ผมอยากจะปฏิเสธแทบตายแต่ก็แพ้ความชั่วในหัวใจตัวเอง
“พี่ทรมานมากเลยเอิน
น้องจะช่วยพี่จริงๆหรอ”
“ช่วย
น้องจะช่วย” ผมหยัดกายขึ้นเล็กน้อย สบตากับน้องอย่างมีความหมาย
ก่อนจะปลดเข็มขัดและคลายกางเกงของตัวเองออก จับมือบางให้มากอบกุมส่วนแข็งขึงของผมในตอนนี้
“ทำเหมือนที่พี่ทำให้เอินเมื่อกี้”
น้องหน้าแดงก่ำ หันหน้าหนีไม่ยอมสบสายตากับผม
ในขณะที่มือบางก็ค่อยรูดรั้งมันขึ้นลงอย่างเงอะงะ
“อ่า
อืมอย่างนั้นแหละ” ผมกัดฟันแน่นไม่อยากปลดปล่อยเร็วไปนัก แค่มือของน้องยังทำให้รู้สึกดีขนาดนี้เลย
“อ่า
เอิน”
“อื้อออออ”
ผมฉวยโอกาสในจังหวะที่อี๋เอินหันหน้ามามอง ผมก็กดจูบลงไปบนปากอิ่มทันที
ก่อนจะสอดลิ้นเข้าให้กวาดเอาความหวานจากโพรงปากนุ่มของน้อง ลิ้นเล็กๆของอี๋เอินพยายามหลบหนี
แต่ผมก็ตามไปเกี่ยวพันหยอกเย้าและพยายามสอนให้น้องรู้จักกับคำว่าจูบลึกซึ้ง
ไม่ได้สอนให้ไปใช้กับคนอื่น
แต่สอนไว้ให้ใช้กับผมเอง
“นะ
น้องหายใจไม่ออก”
“เร่งอีกนิดเอิน พี่ใกล้แล้ว อ่า ~
~ ~” น้องหลับตาปี๋ มือก็ยังสาวลูกชายผมไม่หยุด
จนผมปลดปล่อยบรรดาลูกชายทั้งหลายออกมาจนหมด เอินจึงปล่อยมือ
ผมซบหน้าลงบนแผ่นอกของน้องพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่กับความคิดชั่วร้ายของตัวเองที่แล่นเข้ามาในหัวอีกแล้ว
TALK : กลับไปอ่านต่อจ้ายังไม่จบ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น